به گزارش مفدا، دکتر بهمن میرزایی در پاسخ به این پرسش که نونهالان از چه سنی می‌توانند وارد ورزش کشتی شوند، گفت: بهترین سن برای یادگیری مهارت‌های فنی در رشته کشتی ۱۰ تا ۱۲ سالگی است که البته قبل از این سن، کودک باید مشارکت در فعالیت‌های ورزشی- تفریحی همه جانبه را تجربه کرده باشد تا انواع مهارت‌های پایه و بنیادی کودک در قالب بازی و فعالیت‌های متنوع بدنی شکل بگیرد.

عضو کمیسیون علمی فدراسیون جهانی کشتی خاطرنشان کرد: تداوم قهرمانی در رده‌های سنی بالاتر (جوانان و بزرگسالان) در گرو رشد و تکامل همه جانبه کودک در سنین قبل از ۱۰ سالگی و سپس استعدادیابی علمی، آموزش و تمرین علمی و همچنین نظارت علمی بر فرآیند قهرمانی است. متأسفانه، فشار بیش از حد بر ورزشکاران نونهال و نوجوان توسط مربیان ناآگاه به علم بدنسازی موجب «زود تخصصی شدن» و «زود شکوفا شدن» ورزشکار در سنین پایین خواهد شد.

وی اضافه کرد: این فرآیند هر چند ممکن است در کوتاه مدت منجر به مدال‌آوری و کسب نتایج ورزشی شود، اما عمر قهرمانی چنین ورزشکارانی کوتاه خواهد بود و احتمال دارد به دلیل فشار بیش از حد به صفحات رشد، این صفحات زودتر از موعد استخوانی شوند و جلوی رشد طولی ورزشکار را بگیرد.

میرزایی در پاسخ به این پرسش که از چه زمانی کودکان می‌توانند وارد ورزش حرفه‌ای شوند، افزود: ورود به ورزش حرفه‌ای ملاحظات جسمانی و روانی- اجتماعی ویژه‌ای را می‌طلبد. نتایج مطالعات نشان می‌دهند به جز در موارد استثنایی، اغلب قهرمانان دنیا در رشته‌های مختلف ورزشی انفرادی- مبارزه‌ای از سنین ۱۰ سالگی تکنیک‌های تخصصی رشته مربوطه را فرا گرفته‌اند. در رشته کشتی نیز در حقیقت، بهترین زمان یادگیری تکنیک‌های کشتی همین سنین است.

وی در گفت وگو با ایسنا  اضافه کرد: بسیاری از قهرمانان ورزشی در رده سنی نوجوانان که مبتلا به چنین فرآیندی شده‌اند، هرگز قهرمانی در رده‌های سنی بالاتر و مسابقات مهم‌تر را تجربه نخواهند کرد.

عضو کمیسیون علمی اتحادیه جهانی کشتی در پایان افزود: پرداختن به هر کدام از عوامل اصلی آمادگی جسمانی نظیر قدرت، استقامت، سرعت، تکنیک و انعطاف پذیری باید در محدوده سنی مشخصی صورت گیرد تا ورزشکار به اوج پتانسیل ژنتیکی خود برسد. البته از عوامل مذکور، دو عامل قدرت و استقامت به سن رشدی (سن بیولوژیک و جهش رشدی) ورزشکار وابسته است و کمتر تحت تأثیر سن تقویمی و شناسنامه‌ای قرار می‌گیرد. بنابراین شناخت و آگاهی دقیق مربیان با پدیده بلوغ جسمانی و عاطفی ورزشکاران بسیار ضروری است تا سرمایه‌های ورزشی از دست نروند.